26 + 27 juli 2018/De terugreis en weer thuis

Vandaag vliegen we terug naar huis.

Vlucht 1)

Orlando naar Washington DC

UA326 13h5 : 15h35 Uitgevoerd door United Airlines

Vlucht 2)

Washington DC naar Brussel

UA950 17h35 : 07h15 Uitgevoerd door United Airlines (aankomst 27-Jul-18)

-------

Hier volgt het allerlaatste verslag van deze reis.

We werden vroeg wakker en na een snel ontbijt (o.a. geroosterd brood met hazelnootpasta) en hier en daar wat opruimwerk sprongen Lara en ik nog één keer in het zwembad. Het was toen 7 uur in de ochtend!

Erik volgde niet lang daarna. de kleinkinderen zaten boven in het ligbad, alsof ze dat niet thuis hebben, ha ha ha!

Op ons gemak hebben we de ijskast leeggemaakt, alle prullenbakken geleegd, de afwas gedaan omdat we voor die paar bordjes de vaatwasser niet lieten draaien en een laatste wasje gedraaid. Het beddengoed hebben we van de bedden gehaald en in het washok gelegd, wel zo makkelijk voor de poetsvrouw(en).

De koffers werden nog één keer gewogen en die van Erik en mij waren te zwaar.........waaaat? Dat is ons nog nooit gebeurd. Maar niet getreurd, onze toilettassen konden nog makkelijk in de koffers van Lara en Hailey. Achteraf bleek op de luchthaven dat we nog kilo's overhadden dus die switch was helemaal niet nodig geweest.

Nadat we binnen alles hadden geregeld wilde Erik nog foto's maken aan de voorkant van de villa, zo gezegd, zo gedaan. En toen was het toch écht tijd om afscheid te nemen............bye bye villa, het was geweldig!!

De rit naar Orlando International airport ging prima alhoewel wij de borden naar de car-rental return niet écht duidelijk vonden Moet dat nu bij Terminal A of B?? Uiteindelijk kon dat naar beiden maar wij vonden het ietwat verwarrend, vooral omdat je met 2 auto's onderweg bent.  Maar goed, ook die horde hadden we weer overwonnen en in no time moesten we wederom afscheid nemen, dit keer van onze auto die ons prima naar alle plekken heeft gebracht.

Bij de United balies stonden Lara, Dennis en de kinderen al te wachten, onze boarding passen en kofferlabels werden geprint en de koffers waren inderdaad niet te zwaar.

Een enorme muffin voor onze zoetekauw

Op mijn boardingpass stond weer TSA Pré.
Diverse airlines doen mee aan het TSA Pre✓® (TSA Pre Check) programma van de Amerikaanse Transportation Security Administration. Dit is te gebruiken door passagiers die vertrekken uit of reizen binnen de Verenigde Staten. Wilt u er gebruik van maken tijdens uw overstap binnen de Verenigde Staten, dan moet u altijd een nieuwe boardingpass printen als u arriveert in de Verenigde Staten. 

Als u bent goedgekeurd als deelnemer aan het programma, verschijnt het TSA Pre Check logo of de tekst ‘TSA PRE’ op uw boardingpass. U zult nog steeds door een snelle veiligheidscontrole moeten bij een van de speciale TSA lanes, dat kan op meer dan 200 Amerikaanse vliegvelden. Tijdens deze controle mag u uw schoenen, riem en jas aanhouden en hoeft u uw elektronische apparatuur en vloeistoffen niet uit uw tas te halen.

Ik ben dan ook als enige naar de rij TSA Pre gelopen en binnen 2 minuten was ik door de security check, zoooo fijn ! 
De rest van mijn groep moest helaas wat langer wachten maar ook dat ging prima, zonder problemen. 

We hadden bedacht om in Washington bij Panda Express te gaan eten. Erik en ik hebben geen goede ervaringen met eten op luchthavens in "echte" restaurants vandaar dat wij besloten hebben om daar alleen fastfood, sandwiches, salades etc. te eten. Tel daarbij op dat we het eten bij Panda Express lekker vinden en dan lijkt onze keuze de juiste.

Maar. alsof we iets aanvoelden......
we waren allemaal al lang op en hadden best wel trek dus aten we allemaal een hamburger, frietjes of een wrap en het had ons heel goed gesmaakt. 

Uiteraard waren we weer ruim op tijd bij onze gate nummer 40 en het boarden ging ook prima. 

Onze gereserveerde plekken bleken nog steeds voor ons gereserveerd, wel zo fijn. 

Er werd gevraagd om snel te gaan zitten om de storm voor te zijn, uhhhhh, welke storm? 
Na een 15 tal minuten hoorden we dat we nog geen toestemming hadden om te vertrekken, daarna bleek er een maintenance dingetje te zijn geweest waarvoor men weer handtekeningen nodig had maar uiteindelijk.........................bleken we geen toestemming te krijgen vanwege de storm. Zodra de toestemming zou komen waren we nummer 14 (!) in de rij; dat zou zeker nog 1 uur duren. 
De moed zonk ons, samen met een grote groep Duitsers die naar Frankfurt moesten in de schoenen.
We hadden maar 2 uur overstaptijd in Washington DC en moesten ook nog van terminal wisselen, dat gaan we never nooit halen. 

Bereisd als we zijn bleven we echter kalm, we kunnen er toch niets aan veranderen. Erik heeft wel even met Alfatax gebeld en doorgegeven dat we onze volgende vlucht waarschijnlijk niet zouden halen en wat we dan moesten doen. Guido van Alfatax gaf aan dat we hem ook midden in de nacht konden bellen met nieuws, dat is goed te weten. 

Na ongeveer 2 uur in het vliegtuig te hebben gezeten kregen we eindelijk akkoord om te vertrekken. 
We zouden arriveren op het moment dat de volgende vlucht in Washington zou vertrekken. 
We kregen een drankje en de gebruikelijke pretsels en ondergingen het maar. 

Toen we bijna in Washington waren zei de steward dat onze 2e vlucht hopelijk vertraging zou hebben en dat er op de luchthaven United Airlines personeel zouden staan die ons wegwijs konden maken en konden aangeven of we wel/niet in Washington zouden moeten overnachten.  
Bij aankomst werd via de intercom van het vliegtuig gevraagd of de mensen die Washington als eindbestemming hadden, wilden blijven zitten zodat de mensen met volgende (internationale) vluchten sneller buiten waren. Daar werd heel netjes gehoor aan gegeven. 

Lara was als eerste van ons groepje uit het vliegtuig en toen wij eruit waren kwam ze aangerend en riep: kom heel snel rennen naar gate B5, de gate gaat bijna dicht, als we rennen halen we het nog. 
We hebben onze boardingpassen en paspoorten zo ongeveer naar de dame bij de gate gegooid en die werkten ontzettend goed mee. 
Pfffffff dat was even heftig......Maar mijn meisje had het weer geflikt en ervoor gezorgd dat ook nu weer alles prima was geregeld !!!
Toen we aan boord kwamen werden we heel vriendelijk en aardig verwelkomd: you're here now, relax, you made it..... Onze buurman zei gelijk dat we nu wel toe waren aan een groot bier (die goede man wist niet dat ik geen bier drink :) ). 

United Airlines is regelmatig negatief in het nieuws geweest maar we kunnen alleen maar zeggen: dank, chapeau United, dit hebben jullie prima voor ons geregeld. 
Het vliegtuig stond in de terminal waar wij uit Orlando arriveerden (dat was niet het oorspronkelijke plan en zelden vertrekken internationale vluchten van dezelfde terminal als de gelande binnenlandse vluchten) 
Daarbij hebben ze heel duidelijk op ons gewacht............helemaal top!

Het personeel is ontzettend aardig, het eten aan boord is mwah, duidelijk minder dan bij Lufthansa maar we werden goed verzorgd en kregen meer dan voldoende te drinken. 

Het pilsje dat Erik had besteld: 

Het ijsje na ons diner én het ontbijt waren overigens heerlijk!

We hebben enkele films bekeken en wat dom op de kaart gekeken en tig-keer gezien, hoe hard we vlogen, hoe koud het buiten was en hoe lang we nog moesten......herkennen jullie dat ha ha ha !
Deze vlucht ging daardoor snel voorbij en toen we in Brussel aankwamen en heeeeel lang bij de douane hadden gewacht (de elektronische paspoort controle werkte niet) bleek dat zelfs al onze koffers waren gearriveerd, nou ja, hoe gelukkig kun je zijn! 

Guido van Alfatax stond al op ons te wachten en om ca 9.15 uur waren we thuis in Maastricht 
In onze huiskamer was het 28 graden, is toch anders dan die lekkere airco in Clermont/Orlando....

We hebben een super reis gehad. Uiteraard heel anders dan onze andere reizen die we met ons tweeën maken. 

De villa, alle grote kamers, het zwembad, de vele dieren nét buiten onze tuin en last but not least, de (klein)kinderen hebben ervoor gezorgd dat we genoten hebben. 

Er zijn verschillende hoogtepunten zoals de 2 dagen Disney, de dag naar zee, de Lake Apopka wildlife drive maar voor mij steekt één dag er met kop en schouders bovenuit en wel Kelly Park, wat was dat gezellig, heerlijk en mooi !!! Ik had dat nooit verwacht en zag al een heleboel beren op de weg (te druk, vies water, je moet op het gras liggen etc.) maar dat kwam gelukkig allemaal niet uit, het was geweldig. 

Het enige dat misschien een heel klein beetje tegenviel was de drukte onderweg op met name de 192 en de 4, ik denk dat dit met name met het hoogseizoen te maken heeft, kan me dat namelijk van onze reis in 2011 niet herinneren. 
Af en toe verlangde ik naar een mooie rustige bergweg in Colorado, Wyoming of Montana.......
Maar dat heeft ons er niet van weerhouden om veel onderweg te zijn zoals jullie hebben kunnen lezen. 

Florida heeft verrassend mooie stukjes natuur maar kan eerlijk gezegd niet tippen aan de schoonheid van de (zuid) westelijke staten. 
En voor volgend jaar........I need me some mountains !!! 

Nogmaals dank voor alle reacties.
Lieve groetjes,

Erik, Lara, Dennis, Aiden, Hailey en Reny 

Bye bye USA, see you (hopefully) next year !!!