18 juli 2018 / Kelly Park

Wat heerlijk om onze dagen te starten met het lezen van al jullie leuke reacties, top !

Vandaag stond Kelly Park op het programma.
Op internet hadden we gelezen dat dit park vooral in de zomermaanden én in het weekend snel vol is. Als er 280 auto's door de poorten zijn gereden sluit men deze, vol = vol.  Soms is dit al om 9 uur in de ochtend, pffff.

We hadden dan ook besloten om vroeg te vertrekken.
De stoeltjes die in de garage van onze villa staan en geleend mogen worden werden samen met de aangeschafte opblaasbare banden in de auto's geladen. De koelbox was gevuld met allerlei lekkere dingen en om 7.30 uur waren we dan ook op weg.

Digitale tolregistratie

Het was ongeveer 45 minuten rijden en toen we bij Kelly Park aankwamen..............was de poort gesloten, uhhh, toch niet al om 8.20 uur????
We hadden nog hoop dat we bij de verkeerde poort stonden dus zijn een stukje doorgereden tot bij Camp Joy. Daar was echter niemand waarbij we konden informeren.

Toch maar een stukje doorgereden tot bij Kings Landing. Daar vertelde men dat Kelly Park inderdaad al vol was, dat de mensen om 6.20 uur al in de rij stonden..........daar kun je je toch niets bij voorstellen !!!
We konden voor 30 dollar een kano huren (dat wilden we helemaal niet) en op een strandje wat liggen en zwemmen. We hebben even overlegd maar al snel besloten dat we dat niet wilden doen.
Teleurgesteld reden we terug om dan maar weer naar het Lake Front Park van vorige week te gaan.

Toen we langs Kelly Park reden had ik het idee dat de poort wél open was, uhhh. We zijn omgedraaid om te kijken of ik me misschien vergist had maar gelukkig was dat niet het geval, het park was gewoon open, yeah!!!!!
Wellicht waren we op de heenweg zo gefocust op onze TomTom dat we allemaal niet gezien hadden dat we langs de ingang zijn gereden. Maar OK, stupid mistake maar uiteindelijk is alles goed gekomen.

We betaalden de entree en reden naar de parkeerplekken die mooi in de bossen lagen. Overal staan picknicktafels zoals we dat van de Nationale Parken gewend zijn. De picknicktafels staan echter niet bij het water.
We besloten alle spullen te pakken en iets meer richting het water een plekje te gaan zoeken.
Dat lukte prima en we kregen zelfs voldoende plek onder een boom, fijn in de schaduw.

De lifeguard onder de parasol

Omdat er geen kluisjes in Kelly Park zijn besloot ik om de eerste ronde niet mee in het water te gaan, alle spullen (auto sleutels, telefoons, portemonnees) werden in mijn rugzakje gestopt en ik ben met de rest van de groep meegelopen naar de start.
Het was hilarisch om te zien hoe men ietwat on-charmant te water ging. Ik was overigens blij dat tijdens mijn launch geen mobiele telefoons in de buurt waren :).

De omgeving is schitterend, het water kraakhelder en de stroming van de rivier perfect, kabbelend, niet te snel, niet te traag, gewoon heerlijk.

Kort filmpje

Nadat iedereen te water was ben ik teruggelopen naar het eindpunt dat later overigens niet het eindpunt bleek te zijn. Ik heb foto's gemaakt en gefilmd. Sommige foto's zijn met Lara haar telefoon gemaakt die voorzien is van een waterdicht hoesje.

De plattegrond

Hailey en Lara kwamen vóór de eerste brug uit het water, Lara nam de rugzak over en Erik liep samen met Hailey en mij naar het beginpunt zodat ook ik kon afzakken in de rivier, het was heerlijk!

Nadat iedereen uit het water was hebben de jongste mannen een balletje getrapt, Hailey heeft in het zand "mooie" stenen gezocht en gevonden en we hebben lekker zitten kletsen in onze stoeltjes onder de boom.

We zagen dat velen met hun banden verder dreven dan het punt waar het zandstrandje zich bevindt en Lara besloot om samen met Aiden het laatste stuk in de rivier af te zakken. Dat was ook weer een prachtig stukje. Op het eindpunt kan niemand meer verder en moet je het water uit om met band via een soort bosje terug te lopen naar de rivier; dat hebben Erik en ik later ook nog gedaan, helemaal leuk.

We hebben lekker gepicknickt en de kinderen hebben daarna nog een ijsje gegeten. We dachten op voorhand dat er geen catering was vandaar de overigens heerlijke meegebrachte picknick van paprika, druiven, wraps met kaas, salami en Philadelphia met jalapenos. Uiteraard ontbraken de chocolate chip cookies niet.

We hadden vanochtend al gezien dat er onweer was voorspeld, het begon een beetje te waaien en we hoorden in de verte gedonder; we zagen de lifeguards met elkaar overleggen maar niemand hoefde nog het water uit.
Totdat we een soort van alarm hoorden dat het sein was om uit het water te komen.

We hebben de spullen ingepakt en zijn rustig terug naar de auto's gelopen. We waren toen bijna 4 uur in het park en vonden het jammer dat we weg moesten.
Vlakbij de auto's zagen we deze schildpad:

Onderweg heeft het enorm hard geregend, ruitenwissers op de snelste stand en nog zagen we geen hand voor ogen. Gelukkig duurde dit niet zo lang en kwamen we weer veilig thuis.

Dennis wilde de voor Aiden bestelde spullen bij Under Armour in Disney Springs ophalen. Erik en ik hadden daar geen zin in dus onze wegen werden weer even gescheiden. Erik en ik zijn in de buurt wat gaan winkelen en hebben nog wat melk en wijn (ja, die was al weer op) gehaald. De caramel M&M's waren ook op dus die hebben we ook meegenomen.

 Cracker Barrel (restaurant-souvenirshop) toonbank

De  wereldberoemde schommelstoelen van de Cracker Barrel

Zin om uit te gaan eten had niemand dus we hebben online pizza's besteld. Die werd na niet al te lange tijd bezorgd door Papa John's, die smaakten prima.

Daarna zijn enkelen weer in het zwembad gesprongen en anderen typten dit verslag.

Met een ijsje in het bubblebad

Zonsondergang vanuit de villa

Het was weer een heerlijke dag in het in ieder geval vanochtend zonnige Florida.